Welkom
Fanteyfare
de Fanteyfare blogt
Fanteyfare in 't groen
Fanteyfare
de Fanteyfare blogt
Fanteyfare in 't groen
Fanteyfare in 't groen
Naar aanleiding van de dag van het park en op uitnodiging van de Stad Sint-Niklaas, speelde de Fanteyfare in het Sint-Niklase stadspark aan de Parklaan.
De weermannen en -vrouwen hadden het voorspeld: buien, wisselvallig weer... en met folkinstrumenten vormt dit niet echt een ideale combinatie. Gelukkig is dit park een echte muziek-kiosk rijk en daarvan maakten ze dankbaar gebruik.
Het eerste nummer diende om de aandacht te krijgen, te kleppen los te weken, de mondspieren terug soepel te krijgen en de vingers vlot te krijgen.
En twee nummers later gebeurde het kleine wonder: de zonnestralen priemden door de grijze regenwolken, de beuken schudden de laatste regendruppels van zich af, de tafels werden in sneltempo droog gewreven en gemoedelijk verorberde het publiek zijn pick-nick onder muzikale begeleiding.
De Fanteyfare liet de gietijzeren toren voor wat hij was en mengde zich tussen de tafeltjes zodat jong en oud nog beter kon genieten van de paradijselijke klanken in een oase van groen.
Er wordt gezegd dat bomen zuurstof maken, en het moet gezegd: de longen waren nog beter dan anders gevuld met zuivere lucht; en dat klinkt door een klarinet, trompet, dwars- of blokfluit en bombardon nog beter dan binnenlucht.
De pure natuur veegde de restanten van het late baleynbal van de dag ervoor in één beweging schoon en jong en fris klonken de Fanteyfare-noten tussen de bomen. Ik heb het duidelijk gezien: de grootste levende wezens (die bomen uiteindelijk toch zijn...) lieten het zich wel gevallen en wiegden zachtjes op de maat mee.
De concentratie van de muzikanten was groot en slechts één moment wierp een - zij het zeer minieme - schaduw op de artistieke prestatie van de vertegenwoordigers van 't Ey: de voorbereiding van de dames op hun dansdemonstratie veroorzaakte even een ogenblik van zwakte. In hun rechterooghoek registreerden (vooral de mannelijke Fanteyfaristen dan) een verschijning van natuurlijk schoon die wonderwel in de logica van de dag van het park paste... Voor slechts één lid van de vrolijke muziekbende was het kostuum een beetje slecht gekozen: hoe kan je nu in godsnaam de aandacht trekken van het vrouwelijk schoon als je jezelf getooid hebt met een F-cup... het zal hem niet meer gebeuren...
De weermannen en -vrouwen hadden het voorspeld: buien, wisselvallig weer... en met folkinstrumenten vormt dit niet echt een ideale combinatie. Gelukkig is dit park een echte muziek-kiosk rijk en daarvan maakten ze dankbaar gebruik.
Het eerste nummer diende om de aandacht te krijgen, te kleppen los te weken, de mondspieren terug soepel te krijgen en de vingers vlot te krijgen.
En twee nummers later gebeurde het kleine wonder: de zonnestralen priemden door de grijze regenwolken, de beuken schudden de laatste regendruppels van zich af, de tafels werden in sneltempo droog gewreven en gemoedelijk verorberde het publiek zijn pick-nick onder muzikale begeleiding.
De Fanteyfare liet de gietijzeren toren voor wat hij was en mengde zich tussen de tafeltjes zodat jong en oud nog beter kon genieten van de paradijselijke klanken in een oase van groen.
Er wordt gezegd dat bomen zuurstof maken, en het moet gezegd: de longen waren nog beter dan anders gevuld met zuivere lucht; en dat klinkt door een klarinet, trompet, dwars- of blokfluit en bombardon nog beter dan binnenlucht.
De pure natuur veegde de restanten van het late baleynbal van de dag ervoor in één beweging schoon en jong en fris klonken de Fanteyfare-noten tussen de bomen. Ik heb het duidelijk gezien: de grootste levende wezens (die bomen uiteindelijk toch zijn...) lieten het zich wel gevallen en wiegden zachtjes op de maat mee.
De concentratie van de muzikanten was groot en slechts één moment wierp een - zij het zeer minieme - schaduw op de artistieke prestatie van de vertegenwoordigers van 't Ey: de voorbereiding van de dames op hun dansdemonstratie veroorzaakte even een ogenblik van zwakte. In hun rechterooghoek registreerden (vooral de mannelijke Fanteyfaristen dan) een verschijning van natuurlijk schoon die wonderwel in de logica van de dag van het park paste... Voor slechts één lid van de vrolijke muziekbende was het kostuum een beetje slecht gekozen: hoe kan je nu in godsnaam de aandacht trekken van het vrouwelijk schoon als je jezelf getooid hebt met een F-cup... het zal hem niet meer gebeuren...
| < Vorige | Verder > |
|---|








