De zomer van 2008 staat in het geheugen van vele 't Eymedewerkers - en van de oud-ijzerman - gegrift.

Uit 't Eyschrift nr. 7 van september 2008:

"In mei 2008 werden we bedacht met een bezoekje van de brandweer die onze brandveiligheid kwam bekijken. Hun verslag was nogal verpletterend.

In 1998 kregen wij onze club in erfpacht van de stad Sint-Niklaas en ondanks de vele (maar dan echt véle) inspanningen gedurende al die jaren was het gebouw bijlange nog niet in orde.

Het gebouw dateert van 1944 en tijdens de jaren negentig werd er niet meer in geïnvesteerd. Omdat we ‘spijtig’ genoeg geen Coca Cola consumeren of bier in plastieken bekers verkopen, gebeuren alle investeringen in ‘t Ey wanneer daar een beetje budget voor voorradig is...

De situatie noopte ons om dieper in onze portemonnee te tasten dan gezond was... We wilden op 20 september terug open gaan én de veiligheid van onze bezoekers garanderen...

Een korte historiek van de zomer ‘08...

Op 29 juni werd de kelder leeggemaakt en dat zullen Joren en Elize zich nog lang herinneren. Pikzwart van het roet waren deze goeie zielen nadat ze al ons vloeibaar goud boven hadden gedragen.

Vanaf dan ging het iedere (jawel, bijna iedere) dag verder. De kelder moest leeg want via een gat in de keldermuur werd de oude (defecte) stookolieinstallatie naar buiten gesleurd. Het duurde bijna een volle week om de twee aftandse ketels te verwijderen.

Eenmaal de kelder leeg kon die proper gemaakt worden. Vijftig jaar roet is niet niks... Het opbouwen van de nieuwe gasinstallatie duurde ook nog ‘ns een week.

Aangezien de elektriciteit moet gekeurd worden, diende zich een volledig nazicht op en werden grote delen heraangelegd. Gunnar begon aan zijn verlof...

Maar vooraleer Hans, Dirk en hijzelf aan ‘t werk konden moest het zand van de zolder...

Anders konden we de zolder niet definitief dichtleggen...

Zo verborg ieder werk eigenlijk een ander werk. Het resultaat van die noeste arbeid zal voor het grote publiek verborgen blijven...

Met monnikengeduld heeft Paul bijna ieder plankje verlegd en gestofzuigd... Samen met Hans en Roy heeft hij de zolder definitief kunnen dichtleggen.

Het sasje in de zaal is ondertussen ook afgebroken, jullie zien vanaf nu de nooduitgang...

De foto’s vertellen het verhaal verder...

(...)

Tersluiks ook eens in de schatkist gekeken. ... Stilte.

Op een van de illegale foyeravonden, na een zware dag werken, viel het woord Kotkotkedey...

Het zou de naam worden van aktiviteiten die ons aan centen helpen om de verbouwingswerken te financieren.

En Fré, de fluitende baard van Bombadil, stelde onmiddellijk voor om met Paddy Murphy’s Wife te komen spelen. Op 11 juli, ons teergeliefd kunstencentrum was nog niet herschapen in een ruïne, kwamen een tachtigtal sympathisanten genieten van een schitterend Paddy’s... De jam na ‘t concert kon natuurlijk ook tellen... Het was een fijne Ey-avond in de beste traditie... En dankzij de milde giften konden we 520 euro in de geldbeugel stoppen van de verantwoordelijke electriciteit. Diezelfde avond werden ook de laatste wafeltjes verkocht die Leen, Leens’ mama, vriendinnen én Roy hadden gebakken (goed voor 384 euro). Het is maar een fractie van wat de verbouwingen ons kosten... Het electriciteitsfactuurtje (enkel materiaal!) zit al boven de 5000 euro. Maar de Kotkotkedey’s helpen... Je hoort mij komen. Een aantal mensen liet  weten dat ze niet kunnen komen helpen maar dat ze graag een bijdrage willen storten...

Dirk"