‘Een folkweekend in ‘t Ey’, zo was het aangekondigd... Vrijdagavond kweet Leen van Den Appel zich schitterend van haar platenruitertaak. Eén dozijn en een half folkliefhebbers kwamen luisteren, kletsen, drinken en kochten cdkes... Er zijn nauwelijks plezantere manieren om je cd-kast uit te breiden...

Zaterdag kwam Rue Pascale, zag en overwon. Een héél fijn bal met fijne muzikanten die het enorm waardeerden wat we met onze vrijwilligersploeg voor hen en publiek doen. Al moet ik toch een eyken kwijt. Waarom gaan de babbelaars in de zaal niet in onze foyer gaan praten tijdens het bal... ? ‘Zet maar wat luider’ zei draailierspeler Gregory, maar waar rem je dat af? Hey mannekes en vrouwkes, maak de DANSvloer vrij en maak dat we onze oren niet moeten beschadigen...
Voilà, da’s er ook af... ’t Zal weer veel opbrengen...

De jam nadien was fijn en al eindigde de nacht naar ’t Ey-gewoonte vrij vroeg, d'er moet altijd nog worden opgeruimd é... Decibels waren er zondagnamiddag dan niet... Enkele mensen kwamen zingen en meezingen met Dirk De Bleser. Rustig, aarzelend, met respect maar nooit uitbundig. We zullen met dit weekend niet de kop halen in de kranten, noch het wereldnieuws beïnvloeden, maar het was een fijn weekend, een muzikaal weekend en vrijdagavond heb ik in ieder geval nog eens met plezier getapt... dankzij de muziek of dankzij m’n collega Caroline? Of dankzij Nancy en Benny? Of was ’t Miriam? Jeroen? Bertjen? ... En er staat weer een 'bangelijk weekend’ aan de deur...