Een weykeynd... het wordt stilaan een gewoonte. Vrijdagavond schitterde Boréale op het Clandesteynbal. Al liet het grote (aantal é) publiek het afweten, een dertigtal danslustigen konden genieten van drie muzikanten die fijn op dreef waren. Zaterdagavond zaten we met onze verantwoordelijken letterlijk en figuurlijk rond de tafel en eens niet om te vergaderen. Het jaarlijkse stuurgroepetentje doen we sinds vorig jaar in eigen huis (wat we zelf doen...). Een fijne en intieme avond met (een beetje) afscheid van twee stuurgroepleden. Leen en Jo blijven natuurlijk 't Eyvrijwilliger maar stappen wegens te drukke agenda's eruit. Philippe Robbrecht was troubadour van dienst en overgoot onze maaltijd met een muzikale saus van fijne popsongs. Het werd laat en bijna waren we vergeten dat de piano nog van het podium moest. Met zes moedigen hebben we ze alsnog om 1 uur versleurd... Het podium moest leeg voor Martin Simpson en Danny Thompson. Die speelden een fantastisch intiem concertje voor een uitverkocht 't Ey. Martin en Danny spraken over 't Ey: een 'Jewel' . Een pluim die moet doorgegeven worden aan alle vrijwilligers die voor of achter de schermen het weer hebben mogelijk gemaakt...