En natuurlijk kwam hij te laat… Rondtrekkende troubadours komen altijd te laat… De frietjes waren bijna op toen Craig verscheen. Gelukkig stond alles klaar, te blinken, te wachten… Luk en ik hadden een podium gemaakt tussen de schuifdeur, Luk had zich op de belichting geworpen, met Katrien was er gepoetst (Ferre stofzuigde trouwens de zolder: kinderarbeid?), Jef en Mieke hadden den hof gedaan, nieuwe vrijwilliger Stijn had z’n vuurdoop achter de rug, het uitgekiende betalingsplan werd opgesteld, kortom, alles stond dus klaar…

Nu nog publiek. Ondanks het feit dat ik me verzoend had met een ticket van 100 euro, zou het fijn zijn als er publiek opdaagde… En jawel, met 22 luisteraars zakte de inkomprijs naar een bodem van 5 euro zodat Oldseed – het alter ego van Craig – in z’n rugzak 110 euro kon stoppen om mee verder te trekken naar z’n volgende speelplaats…

Maar de muziek, daar ging het toch om, niet? Oldseed is inderdaad de zoveelste man met gitaar, maar toch… Z’n stem heeft een breed bereik en z’n gitaarspel mag er wezen. Z’n teksten boeien, maar over z’n nomadisch bestaan had ik toch een bedenking… Volgende maand trouwt Craig met een Duitse schone die met paarden bezig is… Enfin ja, ’t zijn dommerikken die niet evolueren zeker? Schaamrood.

Fijne avond, bedankt Hans en Karen om te tappen, Herwig om het geluid te doen, Jef en Mieke om te koken, bedankt publiek, om te komen genieten…