...of hoe had u uw muziek gewenst?

Week 19 heet dat dan in het bureaucratisch jargon. Een harde knokpartij om ons blits magazine weer op de post te krijgen… Het gevecht vond plaats de eerste drie dagen van deze week. Maar ’t is weg (onderweg naar jou!), dank zij Miriam, Enide, Erlynn, Katrien, Steven, Elise, Hans, Maarten, Ferre, Tom, Annemie, Willy, Karen, … Dinsdag repeteerde KV-Express hier gans de dag. Try-outen op onze PA die er toch wel mag zijn volgens de geluidsman. Onderweg nog een cultuurraad meepikken, donderdagochtend een verhuurtje (horeca is toch een vreemde bedoening zenne… zo hard werken en zo weinig in ons kaske…) en donderdagnamiddag met Imke, Elise en Jasper de kunstwerken van de Fanteyfare omhooghangen, vrijdag een verschrikkelijk leuk toogconcertje organiseren met Jeroen en Bertjen (wisten jullie dat Berts communiefoto ooit gefotografeerd werd aan de Leuvense stoof van ’t Eynde? – Laten zien Bert!). Na dat toogconcertje werd Mumford & Sons gekaraoked (dank u tolerante buren…)… Zaterdag alle hens aan dek voor een baleynbal met Savouree en Suskewiet. Het begon goed, maar iets minder toen Klaas berichtte dat er autopech in het spel was. Eind goed, al goed: om 20.00 uur was alles klaar voor een publiek dat -miljaardedju- steeds later komt. En ja, een geheim wil ik hier wel eens aan de cyberwereld kwijt: wat een zalige koks hebben wij toch… Vrijwilligerswerk wordt plots veel lichter (je poetst er al eens met liefde en plezier de toiletten voor, Elise?) als je je bord krijgt voorgeschoteld…

Savouree speelde fijn en ingetogen, Suskewiet had een percussionist van formaat meegebracht en kon niet alleen de dansers overtuigen. Morrende en sissende tooghangers toen Karen en Hans de laatste pint aankondigden… Luk voegde de daad bij het woord en zoog iedereen buiten. Deze ochtend hadden we weer enkele moeders en kleuters op bezoek om muziek op de schoot te krijgen…

… En bijna vergeten… onze binnenhuisplantjes zijn verpot. Schrik niet wanneer je plotseling véél vrouwentongen ziet verschijnen. Stijn heeft onze overschot aan stenen na 10 jaar verhuisd naar de achterzijde (opgeruimd staat netjes)… Het harmonium (dat op de zolder stond) is ‘verkocht’… Je zou haast vergeten dat om dit clubje in stand te houden er ook met cijfertjes moet gejongleerd worden… Jo en Roy maakten hun vrije tijd vrij om een en ander recht te trekken (niet simpel met een kromme coördinator…).

Op naar een iets rustiger week, op naar een merkwaardig concertje…