Duizend.

Neen, geen bommen en granaten. Elke is ons duizendste lid. Wauw. Danke en bravo! Tien jaar lang was het een 'droom', iets waar we in het begin zelfs niet aan dachten. De eerste jaren van 't Ey schommelden we rond de driehonderd sympathisanten-sponsors... En dan sluiten we straks mét méér dan 1000 leden 2010 af.
Eigenlijk is het niet zo belangrijk, alhoewel je las het daarnet. Sympathisanten-sponsors. Jullie zijn met meer dan duizend die onze ploeg een schouderklop geven. Een lidkaart van 't Ey, daar kies je tenslotte toch voor. Jullie zeggen ons eigenlijk dat we goed bezig zijn.
Dank leden.
Pas op hoor, ook Hans is bedankt. Hans wil geen lidkaart kopen, hij betaalt liever méér als hij naar een concert komt en dat is toch ook goed voor 't Ey zegt hij. Inderdaad. Geen probleem, tenslotte zijn we voor iedereen toegankelijk, we smeren je desnoods wel een daglidkaart aan.

Het was weer een druk weekend. Vrijdag had de Fanteyfare een gastdirigent, doedelaar Bart De Cock kwam melodiekes aanleren van de doedelzakgroep 'De Grote Kornemuze'. Zaterdag hadden we gans de dag doedelaars op de workshop. 's Avonds was er een schitterend concertje met Luk Pilartz en Arnaud Degimbe. Twee virtuoze muzikanten die met de niet-alledaagse combinatie van viool en doedelzak toch een concert lang wisten te boeien.
Zondag de première van BASta! in duo-vorm. Bal op. Filmisch, virtuoos, smaakvol. En toch ook gezellig veel volk voor dit concert dat een eerste samenwerking was met de pas terug opgerichte afdeling van Jeugd en Muziek Waasland.

Last but not leyst.
Innig dank en diepe hoofdbuiging voor onze vrijwilligers die het weeral deden. Diepe buiging voor Irina, Christien en Maria die in de bres sprongen voor Chris en Willy. Willy werd ziek en moest onmiddellijk naar het ziekenhuis. Maar er moesten 40 spaghetti's gemaakt worden... En opgediend, én afgewassen... Voor zoveel solidariteit doe ik mijn pet af.
Snel beter worden, Willy!