Of was het andersom? Earl Okin deed zijn reputatie alle eer aan. 'Come into my room...' en dat deden we. Met een gezonde mix van comedy en muziek wist hij een vijftigtal muziekliefhebbers te bekoren. Na z'n twee sets trokken publiek en muzikant richting piano. Earl deed nog enkele pianonummertjes om daarna als een bliksemschicht te verdwijnen richting Duitsland. De Winin' Boys namen over en Steph wist de avond passend af te sluiten met een foute playlist en een afschuwelijke galm op de stem...

Korte nachtrust, want onze muziekclub moest weer in orde gezet voor twee keer Willem Vermandere. Deze kranige ouwe bard weet z'n publiek nog steeds te bekoren. Het was geleden van in 't Eynde dat we Willem bezig zagen. De voorstelling om 16.00 uur was zo snel uitverkocht dat in overleg werd beslist om een tweede concertje te organiseren. Willem's filosofie? Op 't podium moet je eerlijk zijn... Ik ben geen dichter, misschien een poëet? Bissen konden bij beide uitverkochte concertjes niet ontbreken.

Vrijdag mocht de Fanteyfare het doen met vervangdirigent Jeroen en enkele nieuwe tisten... Jeroen kan je trouwens nu zaterdag aan het werk zien met Surpluz. En vrijdag nog eens zingen met Lejo en ko... Zal ook leuk zijn. En komende zondag wordt ook weer een hoogdag: De Finse Frigg komen langs... We steken hier weer serieus onze (financiële) nek uit, maak dus nog wat reklame!
Last but not least: Merci 't Eyploeg...