Vorige week woensdagavond vond hier de nieuwjaarsreceptie van de deelcultuurraad van Belsele plaats.

Belsele is een deelgemeente van Sint-Niklaas en omdat het beleid toch altijd zo dicht mogelijk bij de burger wil staan hebben alle deelgemeenten en Sint-Niklaas zelf een deelraad (en ook een dorpsraad...). Als coördinator ben ik dan ook actief in dit overlegplatform en reeds voor de derde keer vindt die nieuwjaarsreceptie plaats in onze muziekclub. Voorzitter Annemie was er in geslaagd om niemand minder dan minister van Cultuur Joke Schauvlieghe bereid te vinden om een woordje te komen doen. Een woordje dat ging over vrijwilligerswerk: waar kan dat beter op zijn plaats zijn dan in een muziekclub die aan elkaar hangt van vrijwilligers, in een dorp met een bloeiend verenigingsleven met tientallen vrijwilligers. En neen, geen saai orkestje of uitgebluste poëzie, maar Surpluz animeerde het gebeuren. Je kan natuurlijk niet iedere avond je eerste cd in de handen stoppen van de chauffeur van de minister met de boodschap 'leg hem straks eens op'... Goed gedaan van Bart, die tenslotte samen met broer Jeroen goed is voor de Belseelse helft van 'de nieuwe Vlaamse traditie'... Of hoe zou een gewezen folkfestival dit noemen?
In ieder geval vonden we het fijn dat de minister eens kon luisteren - in volle dB discussie - naar een echt unplugged optreden. En met eigen ogen kon zien dat naast groot, groter, grootst ook gewoon klein en goed kan bestaan.

Donderdag hadden we de vrienden van Anfiteatro op bezoek. Ook deze Sint-Niklase cultuurvereniging, die zich bezighoudt met de Italiaanse cultuur in al haar facetten, hield haar nieuwjaarsreceptie in 't Ey. Met een concertje van Italiaanse bard Giacomo Lariccia. Hij werd vergezeld door contrabassist Vincent Noiret, ook al geen onbekende hier. Opnieuw een boeiende avond, die dankzij de inzet van enkele van onze vrijwilligers een duitje in de kas bracht.

Vrijdagnamiddag kregen we juf Sanne op bezoek (jaja, Sanne van Erik...) met de kindjes van het eerste studiejaar van een van de twee basisschooltjes die ons dorpje rijk is. Herwig, Roy en uw doedelzakspeler des huizes ontvingen de kindjes om hen wat bij te brengen over de kunst en hoe wij die in 't Ey beleven. Best boeiend. Vrijdagavond was het dan weer de beurt aan de grote kinderen van de Fanteyfare om 'den beer' los te laten: nog meer Kunst.

Zaterdagavond hadden we twee fijne madammen uit Engeland op bezoek. Nancy Wallace en Sharron Kraus konden toch enkele tientallen luisteraars op de been brengen. Deze werden ondergedompeld in een grillig fin-de-siècle-gevoel (terwijl we eigenlijk nog maar aan het begin van een eeuw staan?). Zeer mooie maar zwaarmoedige muziek werd ons deel. Zoals in de goeien ouwen tijd bleven de zangeressen bij ons thuis slapen. Je kan dat niet met iedere artiest doen (sommige zijn echt blij even alleen te zijn wanneer ze op tour zijn) maar Sharron was hier al eens geweest...

's Ochtends naar het station gebracht en dan alles in gereedheid brengen voor de 't Eyschrift-brainstorm. We hebben lekker gegeten en eens gepraat over ons tijdschriftje met een aantal (mede)werkers. De toekomst? Vormgeving? Ronde of rechte hoekjes? Een krammikige lay-out? In ieder geval is het nieuwste maandagnamiddag vóór vier uur op de post geraakt dankzij Herwig, Marleen, Luk en Stijn. Want al kan je inderdaad aan wal de dingen beter inschatten en zien, er zijn er gelukkig die blijven pompen om niet te zinken...
Ook nog een dankwoordje aan de verontruste lezer die vandaag (woensdag 2 feb) meldde dat we nog niet hadden bijgebeend... Dit dagboek wordt tóch gelezen...