Hevig was het wel… Afscheid nemen in eerste instantie, maar ook:

piano kiezen, muziekcommissie ontvangen, controle van onze subsidiërende overheid, baleynbal op verplaatsing, sluitingsjam, medewerkersdrink, … Juni was nog nooit zo hevig. Maar dan is het nu zo ver. Na het prachtige concertje van Orquesta Tanguedia (uniek voor enkel en alleen onze vrijwilligers) laten we jullie, liefste publiek, los. Van hieraf moet je gaan…

Ondertussen gaan we hier trachten een en ander weer in orde te brengen… Of zoals Gilles (Chabenat) het vertelde: "à chaque fois un peu mieux". Het gebouw huren we van de stad Sint-Niklaas, maar voor restauratie en onderhoud moeten we grotendeels zelf instaan. En twee maanden dicht betekent dus werken.

Hevig…

Een goeie vriend-muzikant vertelde me ooit dat er in het leven twee soorten mensen zijn: winners en loosers… ’t Was even bekomen en ik heb m'n best moeten doen om het te proberen snappen… Wat niet echt lukte. We willen altijd de dingen vatten in min of plus, zwart of wit, winners of loosers dus… Maar dat heeft eigenlijk weinig zin. Van zijn theorie (en van vele andere) ben ik niet echt wijzer geworden. Al kon ik het niet laten om een eigen theorie uit te werken, als tegenhanger. Ik vermoed eerder dat er in ’t leven mensen zijn die opbouwen en mensen zijn die afbreken. Mensen die veel organiseren en mensen die vinden dat je teveel organiseert. Mensen die vinden dat je gepassioneerd bent en mensen die vinden dat je overdrijft…

Hevig blijven we dus bezig… Wie wil helpen of een babbel doen: de achterdeur staat open. Gewoon 'ns roepen…

Fijne vakantie!