Als ik het nog even volhou, dan kan ik terugblikken op een twintigjarige carrière als concertinleyder…  Altijd belangrijk gevonden, dat woordje vooraf… Het kaderen van het concert in een breder geheel, want wat is muziek zonder de menselijke context?

Het zal waarschijnlijk wel geen teken zijn van professionaliteit, maar gevoel speelde altijd een rol… Was de opbouw wat tegengevallen of boterde het niet met de muzikant zijn hond of lief… Het was te horen aan de toon van de inleiding.

Maar afgelopen zaterdag ontspoorde ik helemaal…Het was een prachtige zaterdag. Een mooie workshop, een prachtig concert en tussendoor ook nog eventjes een feestje van het oud Gemeentehuis naar het oude schoolgebouw begeleiden… Dat laatste was wel grappig. Vijftig jaar geleden zaten de genodigden van dat feestje hier op school bij meester Burm in ’t eerste studiejaar. Met een tiental doedelzakspelers hebben we deze mensen naar ’t schooltje begeleid. Ondertussen werd in ’t Ey gekookt, gegeten en klaargezet voor ’t concert van Naragonia. De deelnemers van de workshop konden nog genieten van twee lezingen in het lokaal van de tekenjuf, een lokaal dat we in extremis mochten gebruiken. In extremis ja; vrijdag was er immers een serieuze kink in de kabel gekomen door het wegvallen van een extra locatie én onze kok. Ons creysismanagement werkte op volle toeren en we kunnen echt terugblikken op een mooie zaterdag. Onze ploeg ging er voor en loste alle problemen op. Maar wat was nu die ‘slip of the tong’? Na de uitspraak dat ‘inhoud belangrijker is dan vorm’ (ons ’t Eyschrift en oranje pamfletje) kreeg ik zowaar een applausje. Een applaus dat de spreker in mij deed denken redenaar te zijn. ‘Ik zal blij zijn als julle allemaal weg zijn vanavond’ wipte die er nog uit. Dat was waar, maar niet ‘gemeen(d)’ natuurlijk. Ja, na zoveel tegenslagen en problemen was ik inderdaad blij dat we aan het concertje konden beginnen. Maar nog gelukkiger was ik nadat de laatste twee moedige vrijwilligers de toog hadden gepoetst en de lichten uit gingen, een flink eind na middernacht…

Vermoeidheid dus…