Ondanks het vele werk op het hoofdkwartier van onze muziekclub, het té weinig tijd hebben om met de toekomst bezig te zijn en het beetje bang afwachten of onze muziekclub nog wel erkend zal zijn door de Vlaamse overheid is er desalniettemin tijd om te mijmeren over onze verjaardag in januari volgend jaar.

Nooit gedacht dat we het zover zouden schoppen… De eerste drie jaar van ’t Eynde waren memorabel… Er werd vooral geleefd, gefeest en gespeeld in folkcafé ‘t Eynde… Net op tijd, net vóór het ‘ontsporen’ wisten we ons zelf opnieuw uit te vinden als Triviaal Kunstencentrum. Nu we bijna 20 jaar verder zijn word ik soms stil van de inzet van zoveel mensen die hier gepasseerd zijn, die hier nog bezig zijn… En dankzij al die inzet, hoeveel of hoe weinig ook, blijken we het te halen.

O ja hoor, artiesten zijn belangrijk… Ze beroeren de diepste krochten van hun en ons gevoel en doorwroeten alle hersenspinsels, eigenen zich de discipline toe om (een) instrument(en) te leren beheersen… En wij geven hen een podiummeke… Dank zij zoveel vrijwilligers. En daar heb je af en toe zo ’n rare bij die je een sjot in je gat geeft… Dikwijls met woorden, een gebaar… Maar dikwijls ook met een materiële duw… De man die onze Leuvense stoof kocht (per opbod) voor teveel geld… De vrouw die de eerste computer kocht… De man die ons een inforek lastte… De bende die ons een kopieerapparaat gesponsord heeft… De tientallen vastgoedcertificaatkopers…

En vorige week was er de Seynt die ons een splinternieuw computerscherm bracht…

Het zijn er ontelbaar veel geweest, die goeie zielen die vinden dat we hier goed bezig zijn… en die op hun manier willen bijdragen om dit muziekeyland in stand te houden.

Eén woord van dank is véél te bescheiden. Dank. Dank.