Het was eind 1991 dat ’t Eynde opende… De officiële opening van het toenmalige folkcafé volgde ergens begin 1992. Ammets stond op het podium (12 cm hoog), gevolgd door Julio en Brenda met Chileense muziek en als ik me niet vergis ’t Orkestje… Een folkorkest met onder andere oude folkrotten Janus en Karel…

Twintig jaar verder zijn we nu. Al lang geen folkcafeetje meer maar een muziekclub met een missie…

Het resulteerde in een weekend met enkele verjaardagen. Vorige vrijdag mocht onze Fanteyfare de plaatselijke feestzaal (De Klavers, eigenlijk een onderdeel van het CC van de stad Sint-Niklaas waar Belsele als deelgemeente bij hoort) vullen. Ook ongeveer 10 jaar geleden opgestart en in de lijn van onze visie op muziekbeleving (als we ze niet op een podium zetten): klinkt het niet dan botst het. En het heeft gebotst. De jarige bracht een uiteenlopend programma met enerzijds evergreens uit het repertoire maar toch ook enkele vrij (nogal!) nieuwe dansmelodiekes. Soetkin en Mark hadden de eer om dat te mogen ondervinden. Er was natuurlijk ook Klakkebusse die een fijne dansset neerpootte. Het was laat, zeer laat toen het laatste materiaal in de bestelwagen gestapeld werd. Zaterdag (het officiële deel) startte met Northern Lights (het trio rond Lorcan McMathuna met Raphaël en Remi die hun eerste cd kwamen voorstellen. Ze boeiden een vijftigtal toeschouwers die om een bis smeekten maar die onverbiddelijk niet kregen. Kadril moest immers aan de slag. Met een keure uit het repertoire dat ze de voorbije 35 jaar (!) bij elkaar sprokkelden. Een feyn verjaardagsfeestje dus. De taart mocht niet ontbreken en ze was indrukwekkend. Vijf verdiepingen hoog… Er waren tenslotte ook nog enkele medewerkers en muzikanten jarig zodat het onvermijdelijke ‘AAAAHHHHH’ van Mumford & Sons in een (één maar?) of andere bizarre toonaard, ’s ochtends vroeg door de lucht schalde. Gelukkig hadden we zondag een programma op het podium onder de naam ‘Tears Of Joy’. Passend. Zefiro Torna vulde onze muziekclub tot in de nok (voor onze foyer-toog) en bestond ook 15 jaar… Maar vooral, fijne muziek door fijne mensen voor een feyn publiek.

Indrukwekkend wat een ploeg vrijwilligers hier weer neerpootte dit weekend. Iedereen deed zijn uiterste best om waar het al misliep het euvel te herstellen. Of bij te springen waar nodig. Dé vrijwilliger: Frank Pollet omschreef het ooit zo mooi in een cursiefje. Zij/hij is begeesterd door muziek en gaat daarvoor soms door de heyl… Geeft al eens een boenk aan wie hij niet wil, maar komt altijd opnieuw tot het besef: wat wij hier al twintig jaar doen in Belsele is niet ‘normaal’... Hoelang krijgt Mark nog gelijk: ‘’t Is utopie, Dirk…’?

Al is het net als overal hier van het zelfde laken een broek… Immens dank aan die nimmer rustende keyrn…

En op naar het volgende weekend. Vandaag dinsdag 24 januari: poetsen, want vanavond tangocursus. En vergaderen voor ‘De dag van het Park’… deze keer vol met singersongwriters… En Kiss of Life voorbereiden… En een dichtbundelvoorstelling…