Gelukkig is er niet veel tijd om daar lang bij blijven stil te staan (stilstaan is achteruit gaan?). Maar we zijn hier inderdaad in 1992 begonnen met het organiseren van concerten. In de loop van dit jaar gaan we enkele anekdotes opgraven.

Het zullen honderden groepen en muzikanten zijn die hier hun kunnen hebben tentoon gespreid. En gezien mijn betrokkenheid bij het organiseren denk ik me de meeste nog te kunnen herinneren. Alhoewel… Hier en daar is er eentje die om een of andere reden in het geheugen is gewist. Dat kan, gezien de werkdruk en de specifieke gevaren die met het afsluiten van een foyer gepaard gaan. Twintig jaar. Zucht. Ik herinner mij nog vaag Fjaere. De Engelse zangeres had ons gecontacteerd, dat was in die tijd nog via een analoge telefoonlijn en dat telefoontje en een afspraak ergens midden in de nacht aan de kerk van Belsele was alles wat we hadden. Op haar demo na wisten we verder van elkaar niets. Toen we haar ontvingen aan de Leuvense stoof op een donderdagavond was de warmte in onze muziekclub niet enkel die van de kachel. Al waren we klein, we hebben het duo ontvangen met alles wat we hadden. 'Thanks for taking such good care of us!' Stond er op de cd die we kregen. Maar van de muziek herinner ik me niet veel meer… Het menselijke gebeuren was als het ware nog intenser… Maar een ander concert is mij bijgebleven omdat ik de enige luisteraar was. Welk jaar? Geen idee meer, maar het was een van die keren dat Wannes (Van de Velde) in Belsele optrad. Zijn Andalousische chaffeur, Amparo Cortez en ik zaten in het keukentje van ’t Eynde nog even te wachten voor het concert kon beginnen. Het keukentje was klein (Wim Claeys zal het nog weten, hij hielp de kastjes schilderen…), ongeveer 3m op 2m. De chauffeur begon te zingen zoals alleen zuiderlingen dat kunnen. Wannes begon mee te spelen op gitaar en Amparo vuurde de chauffeur/zanger aan met handgeklap en kreten. Het werd een van de mooiste concerten dat ik mocht meemaken. Het duurde niet lang, misschien 30 minuten, maar ik krijg nog kippenvel als ik eraan terugdenk. Het moment is intussen al lang vervlogen, alleen de gedachte blijft levendig en warm…